Radicale nieuwsgierigheid

Een leefhouding voor een mysterieus universum…

"Waar komen wij vandaan? Wat is de zin van ons bestaan?" Deze vragen stelde ik mijzelf al van jongs af aan en het duurde tot mijn 30e voordat ik inzag dat deze vragen nooit een eenduidig antwoord zullen ontmoeten.

Misschien is nieuwsgierigheid wel de meest eerlijke houding tegenover het bestaan.

Niet zekerheid.

Niet overtuiging.

Niet controle.

Maar nieuwsgierigheid.

Radicale nieuwsgierigheid betekent dat je het leven niet benadert als een probleem dat opgelost moet worden, maar als een mysterie dat ontdekt mag worden. Niet alleen wanneer het leven mooi is, maar juist ook wanneer het verwarrend, pijnlijk of onzeker voelt.

In plaats van steeds te vragen:

“Hoe krijg ik dit weg?”

kun je ook vragen:

“Wat gebeurt hier eigenlijk?”

Radicale nieuwsgierigheid verschuift de houding van controle naar onderzoek.

Niet:

• Hoe kan ik dit leven beheersen?

Maar:

• Wat probeert dit moment mij te laten zien?

Op een bepaalde manier sluit dit aan bij wat in het Taoïsme 'wu wei' wordt genoemd en in Acceptatie en Commitment Training (ACT) feitelijk de basishouding is: niet forceren, maar meebewegen met wat zich aandient. Je kijkt, luistert en voelt eerst — voordat je ingrijpt.

Misschien is dat wel de meest natuurlijke manier van leven.

Want als we eerlijk zijn weten we eigenlijk maar heel weinig.

We leven in een universum dat miljarden jaren oud is, vol mysteries waar zelfs de wetenschap nog geen eenduidige verklaring voor heeft. We zijn een klein stukje bewustzijn dat even mag rondkijken.

Misschien is dat al genoeg.

Radicale nieuwsgierigheid zegt dan eigenlijk:

“Ik weet het niet precies.

Maar ik ben benieuwd.”

En misschien is dat wel de meest ontspannen manier om mens te zijn.