Vorige maand liep ik samen met mijn vriendin en een paar nieuwsgierige mensen in stilte door het Veluwse bos tijdens een ‘Shinrin-Yoku’ ervaring (Japans voor ‘bosbaden’). Geen doel, geen haast. Alleen aanwezig zijn met de natuur. Wat me raakte, was niet alleen de rust.   Het was het besef dat ik niet in het bos liep…  …maar er onderdeel van was.  Na het lezen van ‘Het verborgen leven van bomen’ (Peter Wohlleben) begon er iets te verschuiven in hoe ik naar de werkelijkheid kij

Een leefhouding voor een mysterieus universum… "Waar komen wij vandaan? Wat is de zin van ons bestaan?" Deze vragen stelde ik mijzelf al van jongs af aan en het duurde tot mijn 30e voordat ik inzag dat deze vragen nooit een eenduidig antwoord zullen ontmoeten. Misschien is nieuwsgierigheid wel de meest eerlijke houding tegenover het bestaan. Niet zekerheid. Niet overtuiging. Niet controle. Maar nieuwsgierigheid. Radicale nieuwsgierigheid betekent dat je het leven niet benader