Meebewegen met verandering

Deze zomer kwam ik in aanraking met het boek Leven en werken in het ritme van de seizoenen van Jaap Voigt. Naast boeken over onder andere het Taoïsme heeft hij ook verschillende podcasts op Spotify (Tip van Teun!). Eén daarvan sluit aan bij dit boek en gaat over de veranderingen van de seizoenen en hoe we daar meer in mee kunnen bewegen.

Op de website van Jaap wordt het model uit het boek als volgt beschreven:

“Het model dat in dit boek wordt aangereikt, is een leidraad voor iedereen om in een natuurlijk ritme te leven en helpt ons niet alleen staande te blijven, maar ook werkelijk creatief te zijn te midden van een turbulente buitenwereld met zijn steeds hoger opgevoerde levenstempo en illusie van voortdurende expansie.”

Wat mij aanspreekt in de visie van Jaap, is niet alleen de uitnodiging om het rustiger aan te doen in een wereld die voortdurend ‘aan’ lijkt te staan. Het is vooral de uitnodiging om ons opnieuw af te stemmen op een natuurlijk ritme, waarin verandering geen verstoring is, maar een essentieel onderdeel van het leven.

Tegelijkertijd werd ik hierdoor ook weer geconfronteerd met mijn eigen drang naar zekerheid en controle. Soms heel subtiel. Ik merk regelmatig hoe ik probeer ongemak en ongeluk te vermijden, terwijl ik geluk en schoonheid juist probeer vast te houden.

Een paar weken geleden zat ik in een parkje te lezen toen er plotseling een ontzettend mooie, grote groene libelle op mijn mouw landde. Een tijdje ‘keken we elkaar aan’. Toen bedacht mijn hoofd dat het wel gaaf zou zijn om dit moment vast te leggen.

Voorzichtig probeerde ik mijn telefoon uit mijn zak te halen. Maar nog voordat ik hem goed en wel tevoorschijn had, vloog de libelle weg. Ze landde vervolgens op mijn voet.

Nu had ik mijn telefoon inmiddels in mijn hand en kon ik alsnog proberen haar te ‘vangen’ met mijn camera. Maar nog voordat ik een foto kon maken, vloog ze met een flits weg en verdween uit het zicht.

Ik moest erom lachen.

Daar zat ik dan, midden in een parkje, terwijl ik probeerde een mooi moment vast te leggen dat juist mooi was omdat het vanzelf gebeurde.

Misschien werkt het met geluk wel net zo. Zodra we het proberen vast te houden, zijn we niet meer helemaal aanwezig bij het moment zelf. We willen het bewaren, controleren of opnieuw kunnen beleven. Terwijl sommige dingen misschien juist bedoeld zijn om even te verschijnen en daarna weer te verdwijnen.

Het grappige was dat ik op dat moment juist over dit onderwerp aan het lezen was.

De volgende dag kwam er een pakketje binnen dat ik een week eerder via Marktplaats had besteld en waarvan ik alweer helemaal vergeten was dat ik het had besteld: de ‘Tao-box’. Op de voorkant stond… jawel, een libelle!

Toeval? Of precies zo’n betekenisvolle toevalligheid die de bekende psycholoog Carl Jung ooit ‘synchroniciteit’ noemde? Hoe dan ook, ik vond het een mooie herinnering.

Ook binnen Acceptatie en Commitment Training (ACT) is meebewegen met verandering een belangrijk uitgangspunt. De verschillende vaardigheden die bijdragen aan psychologische flexibiliteit helpen ons om ons niet voortdurend te verzetten tegen wat er is, maar om ruimte te maken voor wat zich aandient en vervolgens te handelen in de richting van wat voor ons belangrijk is.

Geluk hoeft dan niet te worden vastgezet. Ongemak hoeft niet koste wat kost te verdwijnen. En verandering hoeft geen vijand te zijn.

Misschien wijzen Jaap Voigt, ACT en een eigenwijze mooie groene libelle wel allemaal naar hetzelfde.

Wij zijn zelf namelijk ook voortdurend in beweging. Ons lichaam verandert, onze gedachten veranderen, onze relaties veranderen, de seizoenen veranderen en ook wijzelf zijn nooit precies dezelfde persoon als gisteren.

Misschien is meebewegen daarom wel een van de meest natuurlijke dingen die we kunnen doen. Niet passief. Niet alles maar laten gebeuren. Maar voelen wat er verandert, ruimte maken voor wat er is en steeds opnieuw kijken welke stap zich aandient.

Hoe doe jij dat eigenlijk, meebewegen met verandering in deze drukke en ingewikkelde wereld?

En als je daarin soms vastloopt of eens wilt sparren over hoe het vrijer kan, neem dan gerust contact met mij op.

Misschien kunnen we samen een stukje opwandelen.